توني : " هر استادي كه ميشناسم اعم از "جان وودن" يا " پت برايلي" يا هر كس ديگري در هر زمينه اي چه تجارت يا سياست ، شخصي است كه دوست دارد هر روز كارهاي تكراري و كسل كننده انجام دهد ولي هر روز بدنبال راهي است كه آنرا ارتقا و بهبود بخشد . "
با توجه به اينكه در قسمتهاي قبلي در مورد اهميت كن آي در رسيدن به آرزوها مطالبي را عنوان كرده ام شايد لازم نباشد معني كن آي را براي خوانندگان روشن كنم . اما هنوز نكاتي ديگر در خصوص كن آي باقيمانده است از جمله سوالات كِن آي كه توسط توني عنوان شده است . خوانندگاني كه تصميم گرفته اند اصول كن آي را در زندگي شخص شان استفاده كنند بايد اين سوالات را هر روز بعد از فراغت از كار از خود بپرسند تا به كن آي متعهد باقي بمانند.
1_ امروز چه چيزي ياد گرفتم ؟ هر روز از خود بپرسيد كه چه آموخته ايد ؟ توجه داشته باشيد اين ميتواند يك چيز كوچك باشد .
2_ امروز چه چيزي را در خود ارتقا دادم يا به ارتقا چه چيزي كمك كردم ؟ براي پاسخ به هر يك ابتدا بايد خودتان را ارتقا داده باشيد . تفاوت اين سوال با سوال قبلي در اين است كه اينجا بايد به چيزي كه ياد گرفته ايد عمل كرده باشيد . نبايد رويكردي سختگيرانه داشته باشيد اين پيشرفت ميتواند يك چيز كوچك باشد مثلاً سرعت توجه شما ، لمس شما ، تمركز شما ، روشي كه از فيزيولوژي خود استفاده ميكنيد ، نحوه متشكرم گفتن شما ، شيوه نگاه كردن شما به چشمان ديگران و ... همه اينها هر روز نياز به اصلاح كردن خواهند داشت .
3_ امروز از چه چيزي لذت بردم ؟ زيرا اگر چيزي باشد كه بخواهيم آنرا ارتقا بدهيم همانا لذت بردن از زندگي روزانه مان است .
آيا ما استحقاق آنرا نداريم كه روز به روز كيفيت زندگي خود را بالاتر ببريم ؟ فكر ميكنم پاسخ اين سوال را خوب مي دانيد و اميدوارم آنرا در زندگي تان به نمايش بگذاريد .
ميخواهم داستاني واقعي را برايتان تعريف كنم . اين داستان مربوط به " جان وودن " مربي بسكتبال ليگ ان بي اي است . مردي كه شگفتي هايي فراتر از توصيف بوجود آورد . سال آخري كه تيمش را راهي مسابقات كرد سه فصل بود كه تمام مسابقات را برده بودند ، هشتاد و هشت بازي را در طول سه فصل برده بودند و فقط يك باخت داشتند ! چيزي كه واقعا بي سابقه بود . آيا او يك مرد خوش شانس بود ؟ خب اگر تعريف شما از شانس تلاش همراه با دانش صحيح باشد ، حق با شماست او خيلي خوش شانس بود . سوال اين است : او در تمرينات چه چيزي به بازيكنانش مي گفت ؟ در واقع آقاي وودن تنها فردي بود كه هرگز درباره برنده شدن چيزي به بازيكنانش نگفت !! تكرار ميكنم در طول 27 سال مربيگري هرگز درباره برنده شدن حرف نزد بلكه بازيكنانش را موظف كرده بود هر روز يك پيشرفت هر چند كوچك نسبت به قبل داشته باشند . پس با كاري كه آنها كردند و هر روز ادامه اش دادند هميشه قهرمان بودند . او قبل از شروع بازي به بازيكنانش گفته بود : ازشما برد نميخواهم فقط بايد هريك از شما يك درصد بهتر از ديروز بازي كنيد اگر چه فكر ميكنم بُردن را هم دوست داشته باشيد !!
شاگردانش فلسفه اي را كه از او آموخته بودند در طول زندگي خود حفظ كردند . اين پايبندي و تعهد سزاوار ستايش است . پس بگذاريد اين پيام را دوباره و دوباره به سوي شما پرتاب كنم :
موفقيت در زندگي را فقط از يك طريق ميتوان بدست آورد و آن تعهد به كن آي است يعني پيشرفت پايان ناپذير و مداوم .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر