۱۳۹۰ اردیبهشت ۵, دوشنبه

در من

در من تابوت همه کسانیست
که روزگاری شاد در من رقصیده اند:
دخترکانی که ناله باد را
از میان ستونهای سینه من
                                       شنیدند
                                      اما نهراسیدند
و پسرکانی
که سقف خانه را دیوار کردند
در مقابل باد
غافل از انکه
                    بعد از باد
                                باران می آید.
                            ***
در من
         جغدی آشیان کرده است
ساکت و عبوس
و چقدر دل میسوزانم
بر او و آشیانه اش
چرا که تنها من می دانم
در ویرانه ها چه سکوتی بیداد می کند

هیچ نظری موجود نیست: