اگه دقت کرده باشید کشورهای پیشرفته سطل زباله ٬ سطل شیشه و سطل کاغذ جاگانه دارند که مواد قابل بازیافت را در سطل های جداگانه می ریزند . اما ما تو ایران این امکانات را نداریم ! روز کوه پاک که داشتیم کوه را زیبا سازی می کردیم قوطی های فلزی کنسرو٬ تن ماهی ٬ کمپوت ٬ شیشه دلستر ٬ پت های آب معدنی و نوشابه به وفور در طبیعت رها شده یافت می شدند. موافق هستید یه پله از کشور های توسعه یافته بریم جلو تر و یه طرحی را اجرا کنیم که دیگه حتی یه پت آب معدنی تو کوچه و خیابون پیدا نشه؟!
شرح من :
یه شیشه دلستر را در نظر بگیرید که ما از فروشگاه به قیمت ۵۰۰ تومان خرید می کنیم و بعد از مصرف در طبیعت رها میشه مخصوصا ایران که سطل شیشه هم نداریم ٬ حالا اگر همین بطری دلستر را به قیمت ۶۰۰ تومان خرید کنیم و به ازای عودت دادن شیشه ۱۰۰تومان به ما بدهند باز هم در واقع ما دلستر را ۵۰۰ تومان خریدیم ولی با این تفاوت که دیگه کسی شیشه دلستر را تو طبیعت رها نمی کنه و اگر فرض را بر این بگیریم که باز هم افرادی ثروتمند هستند که حاضر نیستند شیشه را به فروشگاه برگردانند در این حالت یه شغل جدید پر درآمد درجامه ایجاد کردیم که نوعی انتقال سرمایه از ثروتمندان به قشر آسیب پذیر است . و افرادی خواهند بود که این شیشه ها را جمع آوری کرده و به فروشگاه تحویل بدهند و ۱۰۰ریال را دریافت کنند . البته باید قیمتی که فروشگاه بابت شیشه خالی پرداخت می کند از قیمت تولید آن کمتر باشد که کارخانه تولید کننده مبادرت به عرضه شیشه خالی به فروشگاه ها نکند و قیمت آن باید از ارزش ضایعاتی شیشه بیشتر باشد که انگیزه عودت شیشه خالی ایجاد گردد .
نمونه مشابه رامی توان برای کالا های دیگر مثل قوطی رب ٬ قوطی نوشابه ٬ پت آب معدنی و نوشابه و۰۰۰ نیز اجرا کرد.
مزایای طرح اینه که هزینه زیبا سازی شهر توسط شهر داری کاهش می یابد ٬ شهری زیبا و پاکیزه خواهیم داشت ٬ کالاهای قابل بازیافت با کمترین هزینه به مراکز بازیافت انتقال پیدا خواهند کرد ٬ شغل جدید ایجاد خواهد شد برای جمع آوری و ارسال قوطی ها و ... به فروشگاه ٬ انتقال ثروت از مرفحین به قشر کم بضاعت صورت خواهد گرفت ٬ درصد بازیافت کالا بالا خواهد رفت و درآمد سرانه را افزایش خواهد داد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر