زبان بدن نامزدهای ریاست جهوری حامل پیامهای غیرشفاهی است

زبان بدن نامزدهای ریاست جهوری حامل پیامهای غیرشفاهی است

تحلیل میزان تاثیر مناظرۀ اوباما و مک کین

اریک گرینStaff Writer

واشنگتن – کارشناسان ارتباطات به America.gov گفته اند که زبان بدن که در مناظرات ریاست جمهوری سال 2008 میان باراک اوباما، نامزد دموکرات، و جان مک کین، نامزد جمهوری خواه، دیده شده اند در رساندن پیامهای غیرشفاهی به رای دهندگان بسیار مهم هستند.

راجر اکستل، نویسندۀ "حرکت ها: باید ها و نبایدهای زبان بدن در جهان" گفت، مک کین به این دلیل در اولین مناظرۀ ریاست جمهوری در 26 سپتامبر به اوباما نگاه نکرد که "تلاش می کرد که تمرکزخود را بر روی مخاطبان حفظ کند."

اکستل، که در گذشته معاون رییس بخش بازاریابی جهانی در شرکت پارک پن مستقر در ویسکانسین بوده است، گفت، به نظر وی این امر که مک کین نگاهش را بر روی حضار متمرکز کرده بود یک ژست عمدی بوده است.

وی گفت، به آمریکایی ها یاد داده شده که هنگام گفتگو با یک فرد دیگر به چشمان وی نگاه کنند. در دیگر فرهنگها، مانند ژاپن، نگاه دراز مدت به یک فرد دیگر بی ادبی تلقی می شود. وی افزود، به سرخپوستان آمریکا نیز یاد داده می شود که "نباید به افراد بزرگتر از خودتان خیره شوید."

اکستل گفت که طی دومین مناظرۀ ریاست جمهوری در 7 اکتبر که به شیوۀ شوراهای شهر برگزار شد، مک کین به سرعت یادداشت برمی داشت در حالی که اوباما روی چهارپایه اش نشسته بود و هیچ یادداشتی برنمی داشت. به نظر می رسید که اوباما این پیام را منتقل می کرد که "من نیازی به یادداشت برداشتن ندارم – من آماده ام و می توانم از پس هر چیزی برآیم."

اکستل در مورد اینکه هنگام صحبت مک کین اوباما "بدون هیچ احساسی نگاه می کرد" اظهار شگفتی کرد. اکستل گفت: "من نمی دانم اوباما چه پیغامی می خواست بفرستد. من هرگز چنین چیزی در یک مناظره ندیده بودم."

این دو نامزد در آغاز دو مناظرۀ نخست به سرعت با یکدیگر دست دادند. اکستل گفت، به آمریکایی ها یاد داده شده است که "خوب ومحکم دست بدهند" در حالی که فرهنگ لاتین یک "جامعۀ لمسی" دارد که در آن معمولا به همراه دست دادن بغل کردن و یا گذاشتن دست بر روی شانه و یا آرنج نیز انجام می شود. اکستل گفت، در برخی فرهنگها مانند فرهنگهای خاورمیانه و ژاپن محکم فشردن دست بی ادبی تلقی می شود.

به گفتۀ اکستل، استفاده از دستگاهی که نوشته ها را در برابر سخنران به نمایش می گذارد (تله پرامپتر) در سخنرانی های مک کین مشکل زا هستند زیرا وی مرتبا چشمانش را به سمت آن می گرداند تا مطالب نوشته شده را بخواند. اکستل گفت که چرخاندن چشمها مخاطبان را "گیج می کند."

سومین و آخرین مناظرۀ ریاست جمهوری قرار است در 15 اکتبر برگزار شود.

دیدگاههای متضاد در مورد زبان بدن مک کین و اوباما

دبورا تانن، پروفسور زبان شناسی در دانشگاه جورج تاون در واشنگتن، دیدگاه متفاوتی در موردعملکرد این دونامزد در دومین مناظره شان داشت.

وی گفت، هنگامی که مک کین صحبت می کرد اوباما "در وضعیت راحتی" در صندلی اش نشسته بود در حالی که به نظر می رسید که مک کین "با دستپاچگی گام برمی دارد، خنده های عجیبی می کند و به جای نشستن بر روی صندلی با بیتابی کنار صندلی اش می ایستد."

تانن، که به خاطر کتابهایش در مورد ارتباطات میان افراد و سخنرانی عمومی مشهور است، گفت: "اوباما به عنوان فردی مطلع و خونسرد جلوه کرد و با آرامی و درحین حال قدرت با اتهامات غیرقابل توجیه مک کین برخورد کرد؛ دراز کردن دستش به سمت مک کین و اشاره به وی حرکتی موثر و در عین حال اطمینان بخش بود."

یک پیام غیرشفاهی از مناظره های قبلی ریاست جمهوری در سال 1992 روی داد که طی آن در حالی که بیل کلینتون، که به ریاست جهموری انتخاب شد، صحبت می کرد، جورج اچ دبلیو بوش، رییس جمهوری وقت، به ساعتش نگاه کرد. تانن گفت که ژست بوش این پیام را منتقل کرد که "وی حوصله اش سر رفته است، نمی خواهد آنجا باشد و شاید احساس اعتماد به نفس نمی کند" و می خواهد که مناظره به پایان برسد.

کاردل کینزی گومن رییس شرکت مشاورۀ کینزی، مستقر در کالیفرنیا است که تخصصش ارائۀ آموزش به مدیران در زمینۀ استراتژی های ارتباطی است. وی گفت، حرکات بدن به این دلیل مهم هستند که "تاثیر احساسی را که در پس سخنان وجود دارند" منتقل می کنند.

وی گفت که زبان بدن غریزه ای است که از زمانهای ماقبل تاریخ نشات می گیرد. "ما هنوز هنگامی که افراد را ارزیابی می کنیم آن قسمت ماقبل تاریخی مغزمان را مورد استفاده قرار می دهیم."

گومن، نویسندۀ "مزیت غیرشفاهی: اسرار و دانش کارکرد زبان بدن"، گفت، هنگامی که برخی حرکات خاص مورد استفاده قرار می گیرند، دلایلی که در پس زبان خاص بدن وجود دارند کمتر اهمیت دارند.

به  گفتۀ گومن، نگاه نکردن مک کین به اوباما در اولین مناظره پیامی را فرستاد که در تضاد با این موضع اعلام شدۀ مک کین بود که دموکراتها و جمهوری خواهان باید به نمایندگی از مردم آمریکا با یکدیگر همکاری کنند.

گومن گفت، نگاه نکردن مک کین به اوباما "آن قدر با پیام وی در تضاد بود که اگر من مربی مک کین بودم هرگز اجازۀ بروز آن را نمی دادم. من فکر می کنم که این بزرگترین نکتۀ غیرشفاهی خلاف پیامی بود که من تاکنون در مناظره های ریاست جمهوری دیده ام."

گومن افزود که او این توجیه مک کین را که برای تمرکز بر پاسخ خودش به اوباما نگاه نمی کرد قبول ندارد. "تمرکز بر سخنان خود با چرخاندن بدنتان و روی گرداندن از فرد دیگر متفاوت است."

گومن گفت، در مناظرۀ دوم هم این که درهنگام صحبت اوباما مک کین روی صحنه "پرسه می زد" نیز "به شکل ناگفته ای بی احترامی" بود.

ولی وی از مک کین به خاطر "حرکات بدن تحسین انگیزش" تمجید کرد، چون در دومین مناظره وی وارد جمع حضار شد و بر شانۀ یک سرباز جنگ آزمودۀ امریکایی دست گذاشت و سپس با وی دست داد. این حرکت موجب شد که "لبخندی حقیقی از جانب این سرباز جنگ آموخته" ظاهر شود.

گومن گفت :"قدرت لمس ... پیوند ایجاد می کند." وی گفت، حرکت مک کین "به شکلی عالی انجام صورت گرفت" و بسیار به نفع جمهوری خواهان تمام شد.